tenêtiya dotmîrekê

Bûkekê, serê her mehê
Qesrek ava dikir, diket rê

Li mêvanekî digeriya
Ku nedidît digiriya

Tenêtî bû navê wê

Ji çavên wê bûkê
Ji bo valahiya qesrê
Mehê carek griyên xwînî
Diniqutî
M
 A
  L
   Z
    O
     K
      Ê