Sî û sê gulle


1
Ev çiya çiyayê Mengenê yê
Dema şefeq li Wanê davêjê
Ev çiya çêlikê Nemrûdê yê
Dema şefeq li himber Nemrûdê davêjê.
Aliyekî te aşît digire, asoyê Qefqas e
Aliyekî te sijde milkê Ecem e.
Li bilindahiyan bîsmilikên cemedê,
Li ser avan kevokên fîrarî,
Keriyên xezalan,
Û refên kewan…

Mêrxasî nayê înkarkirin
Ji hezaran salan vir da, kurên vê derê
Di şerê yeko-yek da têk neçûn
Were, em ji ku xiberê bidin
Refê qulingan nîne ev
Di ezman da koma stêrkan nîne
Dilê bi sî û sê gulle
Sî û sê kaniyên xwînê
Naherike,
Bûye gol li vî çiyayê.

2
Li bin kaş kêrgûyek rabû
Kêrgûyek
Pişt belek,
Zik çîl-spî
Belengaz, ducan û çiyayî
Dil di dev da, wisa reben
Mirov dide tobê
Tenha, tenha bûn dem
Berbangek bêqisûr tezî û rût bû.

Nihêrî; ji sî û sêsiyan yekî
Di zik da valahiya giran a birçîtiyê
Por û rîh bihustek,
Di pêsîrê da sipî,
Nihêrî mêrxasek dest girêdayî,
Dil dojeh,
Geh li kêrgûya belengaz,
Geh li paş xwe.

Hat bîra wî filînta wî ya delal,
A ku di bin belîfa wî da xeyîdiyê,
Hat bîra wî caniya ku ji deşta Herranê anî bû
Bijû bi moriyê hişîn,
Enî bêş
Sê penî sipî,
Beza wê tolaz, reqsok,
Mehîna kumêt û seklawî.
Çawa firiyabûn li ber Xozadê!

Niha, aha bêçar û girêdayî,
Aha, li paş wî lûlêyek sar nebûya
Dikarîbû xwe bisparta bilindahiyan…
Ev çiyan, çiyayên bira, qedirzan bûn,
Ewel ellah van destan mirov nedida fedîkirin,
Van destên hoste ên ku,
Ariya cixara dişêwitî,
Zimanê margîskê
Ên ku li ber tavê wek çetel diçirûskî
Bi gulla yekemîn difirand…

Ev çav, tu car neketibû dafikan
Ev çavên wî yên ku,
Qiyameta geliyên li benda aşîtan,
Xayîntiya nermok û biberf
A hendefan,
Berê da dizanîbû …
Bêçare
Ew ê bihata kuştin
Ferman bibiryar bû,
Êdi bila marûmorên kor çavên wî,
Teyrên berata dilê wî bixwarana...

3
Hatime kuştin
Li geliyek xip û xalî yên çiyan
Di dema nimêja sibê da
Vedizelim
Di nava xwînê da dip û dirêj...

Hatime kuştin
Xewnên min, ji şevan tarîtir
Kesekî ji xêrê ra şirove bike dernakeve
Canê min distînin , bêecel
Nikarim di pirtûkan da bi cîh bikim
Paşayek şîfre daye
Hatime kuştin bêdad û bêpirs.

Kirîvo, eynî wiha binivisîne rewşa min
Dibe ku qilûlik were zanîn
Çiçikên gul nîne
Gulleyên domdomê yê
Ên ku wesle-wesle di devê min da...

4
Fermana kuştinê bi cih anîn,
Mija hişîn a çiya
Û bayê sibê ên tev li xew
Di xwînê da lewitandin.
Dû ra li wir tifing daçikandin
Hêdî-hêdî li paşilên me
Sekirin,
Serûbin kirin.
Şutika min a sor -ku ji qumaşê kîrmanşah ê bû-,
Tizbî û qutiya min girtin û çûn
Hemû jî diyarî bûn ji warê Ecem...

Kirîvê hevin , birayê hevin em,
Bi gund û êlên himber va
Em bi xwînê hev ra girêdayînê
Bi sedan salan me qîz dane hev
Û ji hev qîz girtine,
Cîranên hevin em rû bi rû
Tev li hev dibin mirîşkên me
Ji nezaniyê nîne,
Ji ber xizaniyê
Em dilsar bunin ji pasportê
Ewê cirma sebeba qetla me
Êdî navê me derdikeve bi keleşiyê,
Mişextvaniyê,
Rêbiriyê,
Xayîniyê...

Kirîvo, eynî wiha binivisîne rewşa min
Dibe ku qilûlik were zanîn
Çiçikên gul nîne
Gulleyên domdomê yê
Ên ku wesle-wesle di devê min da...

5
Lêxin lawo,
Lêxin ,
Ez bi hêsanî namirim.
Di kuçik da bûyê arî tirafa min,
Di hundirê min da gotinên min heye
Ji rewşzana ra.
Bavê min çavên xwe da li ber Ruhayê
Û sê birayên xwe
Sê serwiyên nazenîn,
Sê perçên çiya ku hîn ji emrê xwe têr nebûbû.
Ji bircan, ji qûçan, ji minaran
Kirîv, meriv û zaroyên çiyan
Dema ku li hember dorpêçkirina Fransiz şer dikirin.

Xalê min ê piçûk Nezîf
Ku hîn simêla wî nû derketî,
Cindî,
Sivik
Sîwarekî baş bû
Hespa xwe rakiriye ser piyan.
Gotiye lêxin birano
Roja namûsêyê

Kirîvo, eynî wiha binivisîni rewşa min
Dibe ku qilûlik were zanîn
Çiçikên gul nîne
Gulleyên domdomê yê
Ên ku wesle-wesle di devê min da...

Wergerandin: J ALPÎRANÎ